Istnieją na świecie obiekty sportowe, które wykraczają poza ramy zwykłych budowli, stając się niemal mistycznymi świątyniami dla fanów danej dyscypliny. W świecie piłki nożnej taką rolę pełni Estádio Jornalista Mário Filho, szerzej znany jako Maracanã. Ten położony w Rio de Janeiro gigant to nie tylko beton i stal, ale przede wszystkim historia zapisana w tysiącach meczów – łzach radości i smutku milionów Brazylijczyków oraz ewolucja architektury sportowej.
Historia powstania: ambicja, która przerosła oczekiwania
Decyzja o budowie Maracany zapadła pod koniec lat 40. XX wieku, kiedy Brazylia otrzymała prawo do organizacji Mistrzostw Świata w 1950 roku. Rząd i mieszkańcy Rio pragnęli obiektu, który byłby największy na świecie, podkreślając jednocześnie mocarstwo kraju. Budowa ruszyła w 1948 roku i mimo ogromnych opóźnień oraz problemów logistycznych, stadion został oficjalnie otwarty tuż przed turniejem.
W dniu słynnego finału „Maracanazo” w 1950 roku, kiedy to Brazylia przegrała z Urugwajem, na stadionie mogło znajdować się nawet 200 000 ludzi. Jest to do dziś niepobity rekord liczby oglądających mecz. Większość z kibiców nie miała jednak wtedy do dyspozycji krzesełek stadionowych – fani piłki nożnej tłoczyli się na betonowych stopniach, tworząc żywą, falującą masę.
Konstrukcja i ewolucja trybun
Przez dziesięciolecia Maracanã charakteryzowała się unikalnym układem, kluczowym elementem był tzw. Geral – dolny sektor stojący, znajdujący się tuż przy samej murawie, oddzielony od niej jedynie fosą. Wyższe piętra stadionu oferowały nieco lepszy standard, choć przez długi czas dominowały tam twarde ławy, a nie nowoczesne siedziska stadionowe.
Przełomem w konstrukcji obiektu były modernizacje wymuszone przez wymogi bezpieczeństwa oraz przygotowania do Mistrzostw Świata w 2014 roku i Igrzysk Olimpijskich w 2016 roku. Najważniejsze zmiany objęły likwidację sektorów stojących – zgodnie z wytycznymi FIFA, stadion musiał stać się obiektem w pełni siedzącym. Wymusiło to montaż tysięcy nowoczesnych elementów, jakimi są krzesła stadionowe. Spowodowało to zmniejszenie pojemności stadionu do około 80 000 widzów. Ponadto wykonano nowy dach – oryginalny betonowy daszek został zastąpiony lekką konstrukcją z włókna szklanego, która przykrywa niemal wszystkie krzesełka stadionowe, chroniąc widzów przed tropikalnym deszczem i słońcem.
Nowoczesne siedziska stadionowe: komfort w barwach Brazylii
Podczas gruntownego remontu przed mundialem w 2014 roku, jednym z najważniejszych zadań była wymiana całej infrastruktury siedzącej. Wysokiej klasy krzesełka stadionowe zamontowane na stadionie, miały spełniać najwyższe standardy ergonomii i odporności na zniszczenie.
Kolorystyka siedzisk nie jest przypadkowa. Wykorzystano odcienie koloru żółtego, niebieskiego i białego, co w połączeniu z zieloną murawą tworzy barwy flagi narodowej Brazylii. Każde krzesło stadionowe zostało zamontowane tak, aby zapewnić odpowiednią przestrzeń na nogi, co w porównaniu z pierwotnym, ścisłym układem diametralnie zmieniło komfort oglądania meczów. Współczesne siedziska stadionowe na Maracanie są wykonane z materiału odpornego na promieniowanie UV, co jest kluczowe w gorącym klimacie Rio de Janeiro.
Podsumowanie
Historia stadionu Maracanã to droga od surowego, betonowego giganta do nowoczesnej, bezpiecznej areny. Kluczowe elementy modernizacji, takie jak wysokiej jakości krzesełka na trybuny oraz zaawansowana konstrukcja dachu, sprawiły, że obiekt ten łączy w sobie szacunek do tradycji z wymaganiami XXI wieku. Bez względu na to, czy kibic zajmuje luksusowe krzesło stadionowe w loży VIP, czy zasiada na zwykłym sektorze, przebywanie na tym stadionie jest doświadczeniem, którego nie da się zapomnieć.
